เราคิด เราจึงเพลิดเพลิน

 

 

 

ยังไม่โดนจ่าแดกตายครับ

 

ที่ผมมาพิมพ์เอนทรี่ได้ในวันนี้ เพราะว่าขณะนี้ผมกำลังอยู่ในช่วงของ ปฎิบัติการจิตวิทยา (ปจว.) ซึ่งแปลเป็นภาษาชาวบ้าน คือ ปล่อยพวกพลทหารกลับบ้านสิบวัน ให้มันไปคุยโม้โขมงโฉงเฉงที่บ้านนั่นเอง (และบางรายก็ลามมาโฉงเฉงถึงบนอินเตอร์เน็ต แฮ่ๆ )

 

เป็นทหารได้อะไรมากกว่าที่คุณคิด!

 

แต่ผมได้อะไรบ้าง... อืม ขอคิดก่อน

คิดว่าสำหรับตัวผมนั้นไม่ค่อยได้อะไรเท่าไหร่แฮะ เพราะทหารเรือใหม่นี่ สบายจริงๆ ขอบอก กินนอน กินนอน ฝึกซ้ายหันขวาหัน (ท่าทหารราบ) เข้าห้องเรียนวิชาการเรือ การอาวุธ แลความรู้จิปาถะ จากนั้นก็กลับไปกินนอนต่อ สรุปแล้วมันคือโรงเรียนประจำนี่เอง ดีกว่าหน่อยที่วินัยเนี้ยบมาก (แต่สุขอนามัยแย่)

อ่อ แต่กองร้อยผมเท่หน่อย เนื่องจากตัวอาคารกองร้อยอยู่บริเวณรอบนอก เลยได้ทำนาด้วย ...เกษตรนาวี

โดยรวมแล้ว ที่ศูนย์ฝึกทหารใหม่นี้ ไม่มันส์เท่าที่ผมคาดหวัง ยังไม่เคยโดนคอมแบตเตะปากเลยสักที สงสัยต้องรอตอนแยกหน่วยอีกที (นาวิกโยธินๆ)

 

 

ประสบการณ์ที่ถือว่าคุ้มค่าที่สุดในหนึ่่งเดือนนี้ เห็นจะไม่ใช่เรื่องการฝึกทหาร แต่เป็นประสบการณ์ใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นมากกว่า เนื่องจากที่มาเป็นทหารเกณฑ์กันนี่ เป็นชายฉกรรจ์จากทั่วประเทศ ร้อยพ่อพันแม่ ซึ่งส่วนใหญ่จะมาจากครอบครัวฐานะชั้นกลางค่อนไปทางล่างจนถึงชั้นล่าง (ลูกคนรวย คนพอมีอันจะกินเขายัดเงินกันไปหมดแล้ว เพื่อนผมจ่ายไปสามหมื่น) มีตั้งแต่คนดีๆ คนน้ำใจงามไปจนถึงนักเลง จิ๊กโก๋ มหาโจร คนค้ายา ฯลฯ

มาตอนแรกๆ เสือปะทะสิงห์ ก็แทบจะต่อยกันทุกวัน (คนอื่นนะไม่ใช่ผม) หนึ่งเดือนผ่านไป ที่ชอบใจกันก็เป็นเพื่อนรักกัน ที่เขม่นกันก็เลิกกัน ไม่ใช่ฝึกทหารทำไม่ได้นะเนี่ย

 

ซึ่งถือว่าเป็นที่ที่เปลี่ยนนักเลงให้เป็นนักรบได้เลยจริงๆ ดังนั้นสำหรับครอบครัวที่มีลูกมีหลาน ถ่อย ถุล อยู่ข้างนอกเป็นเดนสังคม เมื่อส่งเข้าไปฝึกที่นี่ ท่านก็จะได้ลูกผู้ชายไทยที่มีเกียรติ เป็นสุภาพบุรุษ กลับออกมาครับ

 

 

 

ผมไม่ขอเล่าเรื่องชีวิตและกิจวัตรประจำวันที่ศูนย์ฝึกฯ นะ ขี้เกียจ เอาเป็นว่าใครสนใจอยากส่งลูกส่งหลานไปกินนอน (แบบลูกผู้ชาย) เข้าไปอ่านได้ที่สเปซของคุณ Honjokun06 ได้เลยครับ (ผมก็อาศัยอ่านสเปซนี้เป็นการศึกษาก่อนไปฝึกเหมือนกัน ขอขอบคุณคุณ Honjokun มา ณ ที่นี้)

 

ผมขอเขียนเป็นประมวลความรู้ที่ได้มาในหนึ่งเดือนนี้ดีกว่า

• คำว่า ครับ ขอบใจ ขอบคุณ ขอช่วยหน่อย ยังใช้ได้กับทุกคนไม่ว่าจะนักเลงหรือถ่อยขนาดไหน ถ้าเราพูดด้วยความจริงใจ
• สูบหรือไม่สูบบุหรี่ ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ ถ้าเคารพกันทั้งสองฝ่าย
• 
  
• มุกตลกสัปดนเป็นเครื่องเชื่อมสัมพันธ์ที่ดีที่สุดอันดับสอง รองจากเหล้า
• ถ้ามีใครทำอะไรที่เราไม่ชอบกับเรา ก็ให้บอกเขาไปดีๆ คนส่วนมากนั้นแม้จะนักเลงขนาดไหนก็ยังคุยกันดีๆ ได้ ถ้าไม่ได้อยู่ในสภาพเมา หรือกำลังคึกคะนอง
• 
  
• ไม่โอ้อวดยกตนข่มท่าน แต่ในขณะเดียวกันก็อย่าถ่อมตัวจนเป็นการโกหก ทางที่ดีคือ เงียบๆ ไว้ ถ้ามีคนถามค่อยตอบ
• 
  
• การบ่นกระปอดกระแปดเป็นสิ่งที่น่ารำคาญมาก
• 
  
• ในการทำตามคำสั่ง การทำตามตัวคำสั่งไม่สำคัญเท่าการทำตามใจคนสั่ง
• 
  
• เราจะรู้ค่าของสิ่งๆ หนึ่ง ก็ต่อเมื่อเราอยู่ในสถานการณ์ที่เราต้องการมันสุดๆ ยกตัวอย่างเช่น หลังการฝึกสองชั่วโมงกลางแดดตอนเที่ยง การได้ซดโค้กขวดละแปดบาทคือสวรรค์ ทั้งๆ ที่ตอนเข้าเซเว่นไม่เคยจะเหลี่ยวแล
• 
  
• ถ้าไม่ชอบทำอะไร แต่ต้องทำ ก็ให้รีบทำๆ ไปซะ อย่าบ่นอย่าทำหยะแหยง ทนหลับหูหลับตาทำ แป๊บๆ ก็เสร็จ ข้อนี้ใช้ได้กับการกินด้วย
• 
  
• อะไรที่เราคิดว่า ไม่น่าจะทำทันได้ภายในเวลาอันสั้น แต่ถ้ามีอะไรมาบังคับ เอาเข้าจริงก็เสร็จทันได้
• 
  
• แม้แต่ค่ายทหารก็มีโฟมล้างหน้าและครีมกันแดดขาย... และมีคนใช้ที่ไม่ใช่กระเทยด้วย!! (การตลาดมันแน่นอนจริงๆ )
  

 

แปดวันนี้ถ้าว่างจะมาเล่าเรื่องฮาๆ แปลกๆ ที่ไปเจอมาให้อ่านกันครับ