เราคิด เราจึงเพลิดเพลิน

สวัสดีทุกๆ ท่านครับ หายไปนานจนไม่มีใครคิดถึง เนื่องจากเป็นฤดูสอบ (ที่ต้องนอนขี้เกียจและค่อยมาหวาดผวาเอาวันสองวันก่อนสอบแต่ละวิชา)

ไม่มีอะไรมาเขียนสร้างภาพในเอนทรี่นี้ครับ วันนี้จะมาบอกลามิตรรักแฟนเพลงทั้งหลายชั่วคราว

เนื่องจากวันนี้เพิ่งได้ทราบประกาศผลทุนต่างประเทศที่สมัครไป ปรากฏว่าติดสำรองอยู่อันดับท้ายๆ ดิวิชั่นครับ เลยได้เลิกลุ้นไปแล้ว สบายใจ

จึงได้มีโอกาสทำอะไรหลายๆ อย่างที่อยากทำเสียที ซึ่งก็คือ ปีนี้ผมจะไปสมัครฝึกทหารครับ

จริงๆ อยากฝึกมานานแล้ว แต่ติดอยู่ที่เมื่อเมษาปีที่แล้ว มหาลัยยังไม่ออกวุฒิป. ตรีมาให้ จึงใช้ลดหย่อนระยะเวลาฝึกไม่ได้ ถ้าใช้วุฒิป.ตรี สมัครฝึก จะใช้เวลาฝึกเพียง 6 เดือนครับ แต่ถ้าวุฒิม.หก สมัคร จะลดได้เหลือแค่ 1 ปี ซึ่งนานไปสำหรับผม

แต่ปีนี้โอเคแล้ว เฮฮฮฮฮ กะว่าจะไปสมัครเหล่าเสนารักษ์ (แพทย์ทหาร) ครับ

ส่วนเรื่องที่เรียนตอนนี้กับเรื่องทุนปัจจุบัน ก็จะดรอปไว้ก่อนครับ เคลียร์กับเจ้าหน้าที่แล้ว ไม่มีปัญหาใดๆ ฝึกเสร็จถ้ายังไม่โดนโจรใต้ยิงตายหรือสมองพิการ ก็กลับมาเรียนต่อได้

จึงมากล่าวลาว่าจะไม่ได้เขียนอะไรให้ท่านๆ ได้อ่านฆ่าเวลาและเซลล์สมองกันอีกไปจนถึงธันวาโน่นแหละครับ

เจอกันปีหน้า สติรักษาครับ

ปล. สำหรับใครสงสัยว่าอยู่ดีๆ ทำไมจะไปฝึกทหาร ผมมีแรงจูงใจดังนี้ครับ

1. ฝึกตัวเองให้สมกับที่เกิดเป็นผู้ชาย
2. อยากได้ทักษะการใช้อาวุธและเอาชีวิตรอด (แถมได้ทักษะการแพทย์แถมถ้าเป็นเสนารักษ์)