เราคิด เราจึงเพลิดเพลิน

หลังจากที่ได้อ่านกฎหมายคุ้มครองข้อมูลเด็กบนอินเตอร์เน็ต คุณแชมป์ได้นำมาให้อ่านและวิเคราะห์กัน ที่

บลอกคุณแชมป์

ซึ่งผมจะขอยกเฉพาะตัวกฎหมายมากให้อ่านอีกทีตรงนี้ เผื่อใครขี้เกียจกดแท็บใหม่

เรียน ผู้ประกอบการ website

สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ขอส่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ เรื่อง การคุ้มครองข้อมูลส่วนตัวของเด็กที่ใช้บริการอินเทอร์เน็ต และขอความร่วมมือให้ผู้ประกอบการปฏิบัติตาม ดังนี้

1. ผู้ให้บริการเว็บไซต์ จะต้องไม่เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวของผู้ใช้บริการที่เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี ที่เมื่อเปิดเผยแล้วจะทำให้ผู้อื่นติดต่อเข้าถึงตัวเด็กได้ อันได้แก่

1.1 ภาพถ่ายของเด็ก ที่แสดงร่วมกับเบอร์โทรศัพท์ อีเมลล์ ที่อยู่ ชื่อผู้ใช้ระบบสนทนาออนไลน์ เช่น MSN หรือชื่อโรงเรียน

1.2 อายุของเด็ก ที่แสดงร่วมกับเบอร์โทรศัพท์ อีเมลล์ ที่อยู่ หรือชื่อผู้ใช้ระบบสนทนาออนไลน์

1.3 เพศของเด็ก ที่แสดงร่วมกับเบอร์โทรศัพท์ อีเมลล์ ที่อยู่ หรือชื่อผู้ใช้ระบบสนทนาออนไลน์

2. ลักษณะการเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวของเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีที่ไม่อนุญาต ได้แก่

2.1 การแสดงข้อมูลส่วนตัวของเด็กในหน้าประวัติผู้ใช้ (Profile)

2.2 การอนุญาตให้ผู้ใช้ค้นหาข้อมูลส่วนตัวของเด็กผ่านระบบค้นหา (Search)

2.3 การแสดงรายชื่อผู้ใช้ที่เป็นเด็กบนหน้าเว็บไซต์ที่ผู้ให้บริการสามารถควบคุมเนื้อหาได้ (สามารถกรองรายชื่อที่เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีออกได้) เช่น สารบัญผู้ใช้ ในลักษณะที่สามารถเชื่อมโยงไปถึงข้อมูลส่วนตัวของเด็กได้ (Browse)

2.4 การเปิดเผยข้อมูลลักษณะอื่นๆ ที่อาจทำให้ผู้อื่นเข้าถึงข้อมูลส่วนตัวของเด็ก และอยู่ในวิสัยของผู้ประกอบการที่สามารถยกเลิก ป้องกัน หรือระงับการเปิดเผยข้อมูลดังกล่าวได้ เช่น การโพสต์ข้อมูลส่วนตัวลงกระดานสนทนา

โดยขอให้ปฏิบัติตามภายใน 30 วัน หลังจากได้รับประกาศนี้ รายละเอียดตามเอกสารแนบ

"ถ้าฝ่าฝืนย่อมเป็นความผิดและมีโทษตามมาตรา 27 และมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กแห่งชาติ พ.ศ. 2546 ซึ่งมีใจความว่า ห้ามมิให้ผู้ใดโฆษณาหรือเผยแพร่ทางสื่อมวลชน หรือสื่อสารสนเทศประเภทใดซึ่งข้อมูลเกี่ยวกับตัวเด็ก โดยเจตนาที่จะทำให้เกิดความเสียหายแก่จิตใจ ชื่อเสียง เกียรติคุณ หรือสิทธิประโยชน์อื่นใดของเด็ก หรือเพื่อแสวงหาประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่นโดยมิชอบ และถ้าผู้ใดฝ่าฝืนต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"

ซึ่งโดยส่วนตัวผมมีความเห็นดังข้างล่างนี้ ซึ่งได้ตอบไว้ในบลอกคุณแชมป์แล้ว แต่ไหนๆ เขียนยาวเป็นวาแล้วก็อยากนำมาให้อ่านกัน เพราะรู้สึกมันน่าแตกประเด็น

"ขอให้ลองอ่านตีความดูดีๆ เอาอคติออกก่อนนะครับ

สิ่งที่ห้าม คือ การแสดงข้อมูลระบุตัวตน (identity) พร้อมๆ กับข้อมูลที่ทำให้รู้ว่าเป็นเด็ก (คือ รูปหน้า เพศ และอายุ)

ไม่ว่าจะมาจากการแสดงโปรไฟล์ การเซิร์ช การเบราวซ์ หรือการโพสต์

นั่นหมายถึง สิ่งที่ระเบียบนี้หวังผลป้องกัน คือ อาชญากรที่พอเห็น (หรือค้นหา) ว่ามียูสเซอร์ที่เป็นเด็กอยู่ ก็จะทำกระทำการพยายามติดต่อเด็ก เพื่อหวังผลตามประสงค์ร้ายๆ นั้น

นั่นคือ มีเพื่อป้องกัน ผู้ร้ายที่ค้นหาเหยื่อเด็กแบบ active

คำถามต่อมาคือ จะกลายเป็นว่า เด็กไม่ต้องมีตัวตน ไม่ต้องให้คนอื่นติดต่อทางเน็ตเลยหรือ

คำตอบที่น่าจะเป็นคือ ไม่ใช่

เนื่องจากเด็กยังสามารถแสดงความเห็นในบอร์ด และ เข้าร่วมกิจกรรมทางอินเตอร์เน็ต (แช็ต ทายปัญหา สร้างบลอก เขียนไดอารี่) ต่างๆ ได้อยู่ และหากต้องการติดต่อผู้ใดเป็นการส่วนตัวต่อไป ก็ยังสามารถให้อีเมล์ เอ็มเอสเอ็น เบอร์โทรศัพท์ หรือแม้แต่ที่อยู่ของตนเองได้อยู่ โดยให้เป็นการส่วนตัว ไม่ใช่แปะประกาศ

ซึ่งตรงนี้จะเห็นได้ว่า เด็กยังสามารถสื่อสารและสร้างตัวตนได้อย่าง (เกือบ) ปกติ เพียงแค่ไม่สามารถแปะประกาศว่าตนเองเป็นเด็กได้เท่านั้น ซึ่งในประเด็นนี้ หากเป็นสังคมอินเตอร์เน็ตที่รู้จักกันจริง ก็จะได้แลกเปลี่ยนข้อมูลตัวตนจริงๆ กันต่อไปเอง แต่การไม่แปะประกาศนี้เอง จะช่วยลดความเสี่ยงต่ออาชญากรที่ active ได้ (คือ อย่างน้อยอาชญากรต้องใช้ความพยายามมากขึ้น ต้องสุ่มเสี่ยงตีสนิทก่อน กว่าจะรู้ว่าเป็นเด็ก)


ประเด็นต่อมาคือ การบังคับในเรื่องการระงับการโพสต์โดยตัวเด็กเอง จะเป็นไปได้จริงหรือ (ตามที่คุณแชมป์ว่ามา)

ในเรื่องนี้ผมคิดว่าผู้ออกกฏหมายคงไม่หวังผลร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าออกระเบียบมา ก็ย่อมต้องทำให้เกิดผลได้ส่วนหนึ่ง ลองนึกว่า ถ้าเว็บมาสเตอร์ต่างๆ ให้ความร่วมมือกับระเบียบข้อนี้ ใส่คำเตือนไว้บนช่องโพสต์ข้อความ และสั่งให้แอดมิน รวมถึงมอด ช่วยกันลบข้อความพร้อมทั้งตักเตือนอยู่เรื่อยๆ สุดท้ายก็จะเข้าใจกันได้เองว่า การโพสต์ข้อมูลตัวเองและเด็กคนอื่นๆ เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำ แม้อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย

แต่หากตัวเด็กเองตั้งใจจะโพสต์เพื่อหวังผลที่ไม่ชอบ(เช่นเด็กใจแตก เด็กขายบริการ) ก็คงจะห้ามไม่ได้อยู่ดี แต่อย่างที่ว่าไว้ ว่ากฎหมายนี้หวังยับยั้งอาชญกรที่ active ไม่ได้หวังยับยั้งพฤติกรรมเด็กที่ไม่เหมาะ

ประเด็นถัดมา เรื่องเด็กที่ทำความดี ทำผลงาน

เรื่องนี้ ถ้าเป็นในประเด็นของการแจ้งข่าวเป็นทางการตามเว็บข่าวทั่วไป คาดว่าไม่มีปัญหาใดๆ เพราะเป็นการรายงานข่าว ไม่ได้ให้ข้อมูลยูสเซอร์ที่อาชญากรจะเข้าถึงตัวได้

แต่ถ้าหากเป็นในระดับที่ไม่เป็นทางการ เช่น การประกวดแต่งนิยาย หรือตามเว็บต่างๆ ความชื่นชมและชื่อเสียงก็ยังอยู่ที่ตัวยูสเซอร์ของเด็กอยู่ดี ไม่มีความจำเป็นต้องเปิดเผยตัวจริงแต่อย่างใด ซึ่งหากผู้ใดต้องการแสดงความยินดีเป็นส่วนตัว หรือหน่วยงาน บริษัท ต้องการติดต่อเพื่อทราบข้อมูลต่อไป ก็ยังสามารถติดต่อตัวเด็กได้โดยตรง ผ่านทางเว็บนั้นๆ หรือเด็กเองก็ยังสามารถให้ข้อมูลส่วนตัวได้ โดยไม่ต้องแสดงตัวเป็นเด็ก

ประเด็นสุดท้าย คือ แล้วความยุ่งยาก ไม่สะดวก และการต้องเปลี่ยนแปลงเนี่ย มันคุ้มกันกับผลที่ได้รับหรือ

ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่า กฎหมายหลายอย่างในบ้านเรา เป็นกฎหมายเชิงป้องกัน อันเนื่องมาจาก ระดับคุณภาพสังคมในบ้านเรายังต่ำ

แต่นั่นก็เป็นการพูดกว้างๆ ถ้าพูดเฉพาะในประเด็นนี้แล้ว

ผมว่ามันก็คุ้ม ถ้าการที่เราๆ น้องๆ จะไม่สะดวกกันสักนิด แล้วช่วยให้ไม่ต้องมีเด็กตกเป็นเหยื่ออาชญากร แม้จะป้องกันได้สักไม่กี่คนก็เถอะ


เป็นความเห็นส่วนตัวของผม ซึ่ง ไม่ได้เป็นคนร่างกฎหมาย ไม่ได้เป็นผู้บังคับ ไม่ได้ทำเว็บที่ไหน และไม่ได้มีลูกมีหลานที่ต่ำกว่าสิบแปดเลย"

อ่านความเห็นของผมแล้ว มีความคิดเห็นต่อเนื่อง หรือขัดแย้งอย่างไรบ้างครับ

ส่วนใครมีความเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับตัวกฎหมายนี้ เชิญคอมเมนท์ที่บลอกคุณแชมป์ได้เลยครับ ทางนี้ขอแตกประเด็นเป็นความคิดเห็นต่อความคิดเห็นของผมครับ

ปล.หายไปนานนนมาก เพราะไปกระเสือกกระสนทำเรื่องขุดทอง (ขอทุนเรียนต่อ) มาครับ กว่าจะเสร็จเรื่อง หมดไปหลาย

ธีมบลอกก็ค้างมันไว้งี้แหละ ขี้เกียจทำ ตอนแรกที่เปลี่ยน เพราะอยากให้บลอกมันกว้างๆ อ่านง่ายขึ้น แต่ยังไงบลอกผมไม่เน้นรูปกายภายนอกอยู่แล้ว ที่เน้นคือ ความว่างเปล่า...

ก็ขอสุขสันต์วันคริสมาสต์ วันปีใหม่ วันเลือกตั้ง วันเด็ก วันจันทร์ถึงอาทิตย์ กับทุกๆ ท่านย้อนหลังนะครับ