ผู้บุกรุกที่หัวเตียง Day 0: บันทึกย้อนหลัง

posted on 03 Mar 2006 00:55 by pastelsalad in TheInvaders

เรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดกับตัวผมเอง
ที่ได้ทำการบันทึกไว้เพื่อจุดประสงค์ทางการแพทย์
เป็น Symptom Journal
และสำหรับตัวผมเองไว้ประมวลและประเมิน
เพื่อการเตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับ.... ผู้บุกรุก

Day 0 บันทึกย้อนหลัง
Mar 3, 09. 0026.

นับเป็นเวลาประมาณหนึ่งเดือนครึ่งแล้วตั้่งแต่เริ่มมีอาการ SP ส่วนการเผชิญหน้ากับผู้บุกรุกนั้นเริ่มขึ้นเมื่อประมาณหนึ่งเดือนมาแล้ว รวมเหตุการณ์เผชิญหน้าประมาณ สามครั้งต่ออาทิตย์ ....

อะไรคือ SP?

เคยรู้สึกตัวตื่นตอนกลางดึก
มองไปรอบๆ เปิดตาได้นิดๆ ภาพรอบตัวมัวๆ สมองเบลอๆ
เริ่มตกใจ พยายามจะลุกขึ้น....
แต่ก็พบว่า ไม่สามารถขยับได้ตัวได้
ตกใจมากขึ้น พยายามจะร้องตะโกน...
ก็พบว่าไม่มีเสียงออกมาจากคอแม้แต่น้อย
เกลือกตาไปมา รอบตัวมืดสนิท
เปลือกตาเหมือนจะปิดลง
ทันได้นั้น
ในความมืดสนิท รู้สึกได้ถึงการคงอยู่ของอะไรบางอย่าง
ทั้งที่มีเราอยู่ในห้องแค่คนเดียว...
"อะไรบางอย่าง" นั้นเข้ามาใกล้ตัวเรามากขึ้น
รู้สึกได้ถึงความประสงค์ร้าย
ไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ ร่างกายไม่ขยับ เสียงไม่ออกจากคอ
มีแต่ตาพร่ามัวที่กลอกไปมาได้
พยายามดิ้น พยายามฝืน พยายามทุกอย่างให้พ้นสภาพนี้
พยายามป้องกันตัว
"อะไรบางอย่าง" อยู่ข้างเรา
รู้สึกได้ถึงการคงอยู่ของมันมากขึ้น...
มันอยู่ใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น...

.....

แกต้องการอะไร?

ทันใดนั้น เหมือนโลกหมุนเร็วจี๋
เหมือนภาพในวิดีโอที่กรอไปหน้า
เฮือก
ตาเบิกโพลง
หอบสั่น เหงื่อเม็ดโป้งที่หน้าผากและซอกแขน
ร่างกายขยับได้อีกครั้ง
ตรรกกะและเหตุผลวิ่งเร็วจี๋

กระโดดจากเตียง วิ่งหาสวิตช์ไฟ

ไฟติดแล้ว รู้สึกปลอดภัย

แต่ประสบการณ์เมื่อกี้คืออะไร??

นี่แหละคือ SP หรือ Sleep Paralysis. หรืออาการเป็นอัมพาตชั่วคราวขณะหลับ
"อะไรบางอย่าง" มีชื่อเรียกเป็นทางการว่า Invaders หรือ ผู้บุกรุก

ภาษาชาวบ้านเรียกอาการเหล่านี้ว่า "ผีอำ"

คนหลายคนเคยมีอาการผีอำที่ว่า
บางคนก็นานๆที บางคนก็มีอาการเมื่อต้องไปนอนในสถานที่อื่นที่ไม่เคยชิน

ส่วนใหญ่มีความเชื่อว่าเกิดจากผีหรือสิ่งเหนือธรรมชาติ

อืม...

ผมเป็นคนหนึ่งที่ต้องทนทุกข์ทรมานจากอาการ SP ที่ว่านี่
มาเกือบสองเดือนแล้่ว ด้วยความถี่เฉลี่ย สามครั้งต่ออาทิตย์

ในแต่ละครั้งก็มีความสยดสยองต่างกันออกไป หลายรูปแบบ

ถ้าคุณไม่เคยเจอเอง... คุณไม่มีทางจินตนาการความกลัวนี่ออกแน่

ผมจะเล่าประสบการณ์ดังกล่าวให้ฟังในครั้งหน้าต่อไป....

รวมถึงสิ่งที่เรียกว่าประสบการณ์ถอดวิญญาณ
และการควบคุมฝันด้วย

8 Comments

เคยเป็นครั้งสองครั้งนี้ล่ะ มันน่ากลัวเหมือนกันนะ ไม่รู้ว่ามันมีชื่ออย่างเป็นทางการด้วยนะเนี่

#1 By รับไม่ได้ว่ะ แต่ก็ขอให้มีความสุขนะ on 2006-03-04 02:09

ขอบคุณสำหรับข้อมูลของผู้เขียนเรื่อง"รอยเท้าเล็กๆของเราเอง"นะคะ ^o^ กำลังกลุ้มๆอยู่เหมือนกันว่าจะไปหาเครดิตมาจากไหน เพราะมันเป็น FW mail ไปๆมาๆไม่ใช่ว่ารณรงค์เรื่องการไม่ลอก/ไม่นำผลงานคนอื่นมาใช่แล้วจะกลายเป็นคนทำซะเอง เหอๆๆ ^^"
โอ้ววววว!!!!อาการ SP!!! ใช่เลยยย!!!! ไหนๆก็ไหนๆขอเล่าเลยละกัน 555
ตอนเด็กๆเคยเป็นบ่อย แล้วทีนี้มีอยู่คืนนึงด้วยความที่ว่าง่วงจัดมากๆแล้วอยู่ๆหลังจากหลับไปซักพักก็เกิดไอ้อาการนี้ขึ้น ถ้าเป็นปกติคงจะกลัวแต่คืนนั้นถือคติว่า "ถ้าข้าจะนอน ผีเผอก็อย่ามาขวาง!!" ก็เลยคิดไปในใจ(ก็ไม่มีเสียงตะโกนนี่ = =")อย่างไร้สติว่า
"ถ้าแกไม่รีบๆไปฉันจะตด" ................
เออ....แฮะ....หายเลยค่ะ = =" ยัง...ยังไม่พอ......หลังจากนั้นเป็นต้นมาพอมีอาการแบบนี้อีก เราก็จะพยายามไม่กลัวอะไรทั้งสิ้นแล้วก็คิดในใจประมาณว่า "เฮ้ย!ไปๆๆๆ คนจะหลับจะนอน" ซักพักมันก็มักจะหายไปอย่างรวดเร็ว.. ก็เลยสงสัยว่า เป็นไปได้มั้ยที่ความกลัวจะเป็น 1 ในสาเหตุอาการพวกนี้ด้วย แบบว่าพอหายกลัวก็เริ่มมีสติก็หายง่ายขึ้น (ทฤษฎีอะไรเนี่ย =___=")
5555 ขออนุญาติแอ๊ดไว้นะคะ อยากอ่านตอนต่อไปแล้วก็รู้สึกว่าอ่านแล้วสนุกดีด้วย 555

ขอบคุณอีกทีนะคะ ^o^~~~

#2 By reiki & 재중 on 2006-03-04 02:44

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"เพื่อนร่วมชะตากรรม"

.....รูปเฮด ฮาดี 55

#3 By B-side on 2006-03-05 18:08

o[]o....

ไม่เคยเจอ : P

ท่าทางสยองอ่า เป็นผมเจอก็คงนอนต่อไม่ลง...น่ากลัว

#4 By atom on 2006-03-05 22:10

เห็นด้วยกับคำที่ว่า
เป็นลูกค้าชั้นดีไม่ได้หมายความว่าจะมีสิทธิละเมิดกฎของสถานที่เขาได้นะครับ

การที่เขาไม่ให้มีการสัมภาษณ์ก็เพราะว่ามันจะเป็นการรบกวนลูกค้าคนอื่นเขาครับ ถึงแม้ว่าคนที่ให้ตอบจะเต็มใจก็เถอะ เพราะว่าคุณไม่สามารถรู้ได้ว่าใครเต็มใจจะให้คุณสัมภาษณ์ก่อนที่จะเข้าไปถาม

ถ้าเขาเป็นคนขี้รำคาญเขาอาจจะคิดว่า "อะไรกันห้างนี้ปล่อยให้มีคนเข้ามากวนสัมภาษณ์ได้ไง ชั้นจะเข้ามาซื้อของสบายๆซักหน่อย"

เห็นมั้ยล่ะครับว่าเป็นการทำให้ห้างเขาเสียการค้า

ถ้าต้องการสอบถามให้ดักที่ประตูหน้าห้างดีกว่านะครับ

เอาใจเขาใส่ใจเรานี้ดนึง